Amerykanie popełnili podstawowy błąd. Chodzi o cieśninę Ormuz

USA w czasie planowania ataku na Iran miały nie założyć obecnego scenariusza: tego, że Teheran będzie blokował Cieśninę Ormuz.

• USA miały nie przewidzieć blokady Ormuz przez Iran.
• Cieśnina to polisa ubezpieczeniowa Teheranu.

Nie jest zablokowana, po prostu można stracić tankowiec

Sekretarz wojny USA Pete Hegseth przekazał, że Cieśnina Ormuz jest otwarta i transport ropy naftowej może być kontynuowany. Jak jednak dodał, jest jeden szkopuł: Iran ostrzeliwuje tankowce, które pojawią się w regionie.

Jak powiedział w rozmowie z TVN24 Jacek Stawiski, „to pokazuje, że choć przygotowania do operacji przeciwko Iranowi były potężne, zgromadzono tam bardzo dużo sprzętu, to sprawa kontroli nad cieśniną Ormuz wymknęła się Amerykanom spod kontroli”.

Iran, który jest ewidentnie słabszy od USA i Izraela, ma możliwość reakcji, która rezonuje w świecie

– dodał.

Koresponduje to z tym, co podało CNN, które przekazało, że USA miały nie przygotować się na najczarniejszy scenariusz: blokadę Ormuz. A dokładniej: doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego nie uznali tego scenariusza za najbardziej prawdopodobny.

Polisa ubezpieczeniowa Iranu

Cieśnina Ormuz to wąska cieśnina morska położona między Iran a Omanem, która łączy Zatokę Perską z Zatoką Omańską i dalej z oceanem.

Jest jednym z najważniejszych szlaków transportu ropy naftowej na świecie, ponieważ przez ten punkt przepływa znaczna część globalnego eksportu ropy z państw Zatoki Perskiej, takich jak Arabia Saudyjska, Irak czy Kuwejt.

Oznacza to, że ewentualne konflikty, blokady lub napięcia polityczne w tym regionie mogą poważnie zakłócić dostawy ropy i wpłynąć na wzrost jej cen na rynkach światowych.

To też swoista polisa ubezpieczeniowa Teheranu. Iran może szantażować blokadą regionu niemal cały świat, w tym Chiny, które są głównym odbiorcą ropy z regionu, a tym samym powinny też mocno naciskać na USA, by te zakończyły wojnę.

Ignorancja USA w tym zakresie jest więc mocno zaskakująca. Pentagon zapewne zgubiła pycha i przekonanie, że wojnę uda się zakończyć w weekend, od razu po zabiciu liderów politycznych reżimu.