Rosjanie coraz bardziej odczuwają skutki wojny, a do armii nie chcą dołączać nowi żołnierze

Kreml ma kontynuować działania zbrojne przeciwko Ukrainie co najmniej do połowy 2026 roku – wynika z ocen rosyjskich i zachodnich analityków. Decyzja ma iść w parze z dalszą mobilizacją gospodarki i społeczeństwa mimo narastających kosztów.

• Rosja zmaga się z deficytami paliwa: w 57 z 89 regionów występują braki benzyny, a część sprzedaży odbywa się na kartki,
• Według ukraińskiego wywiadu w pierwszych ośmiu miesiącach 2025 r. Rosja straciła ponad 281 000 żołnierzy (zabici, zaginieni, ranni, jeńcy).

Decyzja polityczna mimo kosztów gospodarczych

Ukraiński ekspert wojskowy Jurij Fiodorow ocenia, że w elicie władzy toczyły się „ostre dyskusje”, gdy stało się jasne, iż armia nie osiągnie tegorocznych celów. 

Decyzja o kontynuowaniu wojny została najwyraźniej podjęta

– stwierdził, dodając, że konflikt potrwa co najmniej do połowy przyszłego roku.

Wypowiedź ta koresponduje z sygnałami z Kremla: podczas spotkania z generalicją Władimir Putin miał powtórzyć, że cele specjalnej operacji wojskowej powinny zostać osiągnięte.

Na plan polityczny nakłada się presja gospodarcza. Według wyliczeń ekspertów od ekonomii, 64% rosyjskich regionów odczuło skutki ukraińskich ataków na rafinerie, co przełożyło się na niedobory paliw. 

W 57 z 89 regionów występują braki benzyny; na terenach okupowanych, w tym na Krymie, paliwo sprzedawane jest na kartki. Ograniczenia mają dotykać także ośrodków wewnątrz kraju, jak Nowosybirsk.

Władze forsują kroki fiskalne i rozważają cięcia socjalne. Podniesiono VAT na większość towarów. W debacie pojawiają się pomysły odebrania ubezpieczenia medycznego bezrobotnym, pełnej odpłatności studiów i podniesienia wieku emerytalnego.

W ocenie Fiodorowa Putin jest gotów „docisnąć ludność” i ograniczyć konsumpcję, by utrzymać zdolność do dalszej wojny.

Front bez przełomu i ograniczone zasoby

Z militarnej perspektywy linia frontu pozostaje w impasie. Po wyzwoleniu Chersonia przez Ukrainę 11 listopada 2022 r., armia rosyjska zajęła zaledwie 0,96% terytorium Ukrainy. 

Obecnie Rosjanie atakują m.in. w rejonie Kupiańska w obwodzie charkowskim, w okolicach Pokrowska oraz na styku obwodów donieckiego, zaporoskiego i dniepropetrowskiego. Postępy to często 1–3 km, po czym następują kontrataki ukraińskie i odrzucenie sił rosyjskich.

Fiodorow podkreśla, że rosyjska armia nie ma sił, by osiągnąć sukces, który propaganda mogłaby przedstawić jako zwycięstwo. 

Cykle pogodowe mogą dodatkowo schłodzić działania. Eksperci spodziewają się ograniczenia manewrów wraz z nadejściem jesiennych roztopów i rozmiękczeniem gruntu; możliwe są jednak rozkazy kontynuowania ataków zimą oraz wiosną–latem 2026 r.

Straty rosyjskie według wywiadów

Ukraiński wywiad, powołując się na wyciek tajnego rosyjskiego raportu, szacuje straty Rosji w pierwszych ośmiu miesiącach 2025 r. na ponad 281 000 żołnierzy: 87 000 zabitych, 34 000 zaginionych, 159 000 rannych i nieco ponad 2 000 wziętych do niewoli. 

BBC i rosyjska Mediazona potwierdziły ponad 134 000 ofiar, zastrzegając, że identyfikacja nazwisk jest trudna i dane prawdopodobnie są zaniżone.

Frontelligence Insight ocenia, iż wartości z dokumentu „są bardzo zbliżone” do ich własnych wyliczeń.

Według Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Ukrainy łączna liczba zabitych, rannych i zaginionych po stronie rosyjskiej od 2022 r. przekracza milion, a średnia dziennych strat wynosi około 1 000 żołnierzy.

Presja mobilizacyjna i rekrutacja zagraniczna

Aby uzupełniać straty, Moskwa sięga po rekrutację poza granicami. Fr

ontelligence Insight podaje, że w pierwszej połowie 2025 r. ponad 650 cudzoziemców z Afryki i Bliskiego Wschodu podpisało kontrakty z rosyjskim Ministerstwem Obrony – dwukrotnie więcej niż rok wcześniej.

Kandydaci mieli być kuszeni obietnicami wynagrodzeń i stanowisk „niebojowych”.

Dylemat Kremla pozostaje ten sam: nowa fala mobilizacji czy trwałe niedobory na froncie.

Według Frontelligence Insight tylko w czerwcu 2025 r. Rosja miała stracić 10 500 żołnierzy. Instytut Studiów nad Wojną ocenia, iż siły rosyjskie wydają się zdolne i chętne do utrzymania takiego wskaźnika strat, mimo niewielkich postępów taktycznych.