Przelewy w stablecoinach miały być tańsze. Problem pojawia się przy wypłacie

Badanie Banku Włoch wykazało, że przekazy pieniężne oparte na stablecoinach oferują nieco niższe koszty niż tradycyjne przelewy. Problemem pozostaje jednak wymiana stablecoinów na waluty fiat.

• Badanie Banku Włoch pokazuje, że choć transfery w stablecoinach bywają konkurencyjne wobec globalnej średniej kosztów (6,65%), to rzadko wygrywają z nowoczesnymi usługami jak Wise.
• Największą część kosztów stanowi wymiana walut na stablecoiny i z powrotem, a nie opłaty blockchainowe. To właśnie „wejście i wyjście” z systemu krypto ogranicza realne oszczędności użytkowników.
• Sprawność przelewów zależy od jakości lokalnych systemów płatniczych oraz ram prawnych.

Stablecoiny nie tak udane?

Badacze przeanalizowali 200 przelewów w stablecoinie USDC w 10 „dwukierunkowych korytarzach płatniczych łączących Włochy z Brazylią, Argentyną, Japonią, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Republiką Południowej Afryki”.

Porównywali koszty i czas rozliczeń z tradycyjnymi usługami dot. przekazów pieniężnych. Stwierdzili, że opłaty za wymianę walut na USDC stanowiły większość kosztów – opłaty transakcyjne w blockchainie jedynie niewielką część procesu.

Całkowite koszty wahały się od 0,3% do prawie 9% – wszystko w zależności od korytarza płatniczego.

Z kolei przelewy były rozliczane w czasie krótszym niż 20 minut (w przypadku dostępności systemów płatności natychmiastowych) oraz w ciągu jednego do dwóch dni roboczych (w przypadku braku takich systemów).

Badanie, wykorzystując jako punkt odniesienia średni globalny koszt transferu Banku Światowego wynoszący 6,65%, wykazało, że przelewy w stablecoinach były tańsze w większości analizowanych korytarzy płatniczych.

Jednocześnie były tańsze niż przelewy Wise tylko w trzech z siedmiu porównywalnych korytarzy.

Autorzy badania twierdzą, że inwestycje w krajową infrastrukturę płatności natychmiastowych mogą poprawić konkurencyjność transgranicznych płatności opartych na stablecoinach, gdyż czas rozliczeń w dużej mierze zależy od jakości lokalnych systemów płatniczych.

Problemem pozostaje koszt zamiany kryptowalut na fiaty i odwrotnie:

Gdyby stablecoiny można było wydawać bezpośrednio w gospodarce realnej, na towary i usługi, czynsze lub czesne, bez konieczności ponownej konwersji na lokalną walutę fiducjarną, korzyści ekonomiczne z przelewów opartych na stablecoinach byłyby znacznie większe.

Regulacje kształtują efektywność przekazów

Problemem jest też prawo.

Konstrukcja przepisów odegrała kluczową rolę w określaniu efektywności przelewów.

Okazuje się, że tzw. prohibicyjne systemy regulacyjne nie zdołały całkowicie stłumić popytu na stablecoiny.

Nadmiernie restrykcyjne ramy prawne zwiększyły złożoność operacyjną dla użytkowników detalicznych.

Rynek stablecoinów wzrósł do około 307 miliardów USD, co stanowi skok o około 16% w ciągu ostatniego roku (według danych DefiLlama).