Fundacja Ethereum składa ważną deklarację, a opłaty w sieci spadają do najniższego poziomu od 2017 r.

Fundacja Ethereum ogłosiła, że odporność sieci Ethereum na zagrożenia ze strony komputerów kwantowych stała się jednym z jej kluczowych priorytetów strategicznych. Deklaracja ta zbiega się w czasie z historycznym spadkiem opłat transakcyjnych, które osiągnęły poziomy niewidziane od 2017 r.

• Fundacja Ethereum potwierdza „jasny plan” wdrożenia bezpieczeństwa postkwantowego obejmującego wszystkie warstwy Ethereum,
• Jednocześnie koszty korzystania z sieci spadły do wieloletnich minimów, co może sprzyjać długoterminowej odbudowie aktywności.

Bezpieczeństwo postkwantowe jako strategiczny priorytet Ethereum

Antonio Sanso (badacz kryptografii w Fundacji Ethereum) podkreśla w rozmowie z mediami, że sieć Ethereum zostanie zabezpieczona przed atakami kwantowymi na długo przed tym, zanim takie zagrożenie stanie się realne. Jak zaznaczył, prace badawcze są w dużej mierze zakończone, a projekt wchodzi w fazę wdrożeniową.

24 stycznia ogłoszono utworzenie dedykowanego zespołu Post Quantum, którym kieruje Thomas Coratger. Od 4 lutego 2026 r. rozpoczną się regularne, odbywające się co dwa tygodnie spotkania All Core Devs poświęcone wyłącznie zagadnieniom bezpieczeństwa postkwantowego, prowadzone przez Sanso.

Zakres zmian jest szeroki. Aktualizacji wymagają wszystkie kluczowe warstwy sieci: wykonawcza, konsensusu oraz dostępności danych. Sanso zaznacza, że w przypadku rozwiązań postkwantowych nie istnieje pojedyncza poprawka – konieczna jest skoordynowana migracja całej architektury Ethereum.

Jedna piąta drogi i plan na kolejne lata

Według szacunków Antonio Sanso Ethereum znajduje się obecnie na poziomie około 20% realizacji całego planu bezpieczeństwa postkwantowego. Poszczególne warstwy rozwijają się w różnym tempie, a wieloklientowe sieci deweloperskie już dziś testują rozwiązania PQ. W najbliższym czasie ma zostać opublikowany oficjalny harmonogram.

Transformacja ta jest częścią szerszej koncepcji Lean Ethereum, której celem jest uproszczenie, zwiększenie wydajności i dalsza decentralizacja sieci przy wykorzystaniu technologii zero-knowledge, a jednocześnie zapewnienie odporności na przyszłe zagrożenia kryptograficzne.

Jednym z głównych wyzwań pozostają podpisy postkwantowe, które są wielokrotnie większe od obecnie stosowanego ECDSA. Nawet najlżejsze algorytmy, takie jak Falcon, generują podpisy około 10 razy większe, co znacząco zwiększa koszty gazu. Rozważane są więc prekompilacje poza głównym protokołem oraz wykorzystanie ZK-STARKów do kompresji danych.

Równolegle rozwijany jest awaryjny scenariusz kwantowy zaproponowany przez Buterina w marcu 2024 r., zakładający hard fork i możliwość udowodnienia własności środków przy użyciu dowodów zero-knowledge.

Aktywność Ethereum kontrastuje z bardziej zachowawczym podejściem części środowiska Bitcoina. Podczas DevConnect w Buenos Aires współzałożyciel Ethereum, Vitalik Buterin, wskazywał, że choć mediana prognoz zakłada przełom kwantowy około 2040 r., istnieje około 20% prawdopodobieństwa, iż nastąpi on już do 2030 r.

Sanso zwraca uwagę, że z technicznego punktu widzenia migracja Bitcoina byłaby prostsza, lecz trudniejsza społecznie. W Ethereum sytuacja jest odwrotna: większa złożoność technologiczna idzie w parze z większą gotowością ekosystemu do zmian.

Opłaty w sieci Ethereum najniższe od 2017 r.

Na tle długoterminowych prac nad bezpieczeństwem uwagę rynku przyciąga również gwałtowny spadek opłat transakcyjnych. Dane on-chain wskazują, że łączna wartość opłat w sieci Ethereum obniżyła się do poziomów niewidzianych od maja 2017 r. Nie jest to krótkotrwała anomalia, lecz trwała zmiana strukturalna.

Historycznie podobne okresy kompresji opłat pojawiały się w pobliżu rynkowych dołków, gdy z ekosystemu znikała nadmierna spekulacja, a pozostawało rzeczywiste wykorzystanie. Niskie koszty transakcyjne sprzyjają deweloperom, emisji nowych aktywów i rozwojowi DeFi, przywracając ekonomiczną opłacalność złożonych operacji w sieci.

Doświadczenia z lat 2018–2019 oraz po krachu w 2022 r. pokazują, że fazy niskich opłat często towarzyszą cichej odbudowie infrastruktury, zanim poprawa znajdzie odzwierciedlenie w cenach.